Dagens hebraiske bibelvers: 2020-03-07

(vajjisj'al) וְ "og, men, for, eller, så, ..." 50270x partikkel -|- שׁאל "å be om, spørje" 171x vb. Qal impf. cons. 3msg. Imperfektum consecutivum blir brukt for å framstille verbsituasjonen i sin heilskap, utan å avsløre noko av den indre, tidsmessige oppbygginga (perfektivt aspekt), her: ei avslutta handling i fortida (preterisk bruk), og relatere den til det føregåande, her: som ei følgje i tid.: Og så spurde (Jakob og sa):

(ja'^akåv) יַעֲקֹב "Jakob, etterkommarane av Jakob (= israelittane) ['måtte (Gud) verne' el. '(Gud) verna']" 349x subst. person- og folkenamn. Fungerer her som subjekt.: (Og så spurde) Jakob (og sa):

(vajjåmer) וְ "og, men, for, eller, så, ..." 50270x partikkel -|- I אמר "å seie, tenkje, vilje, love, forsikre, råde, befale" 5307x vb. Qal Imperfektum consecutivum 3msg. Dette og nokre andre verb med א (alef) som første radikal får vokalen chålem etter første radikal i Qal imperfektum (og cons.). Imperfektum consecutivum blir brukt for å framstille verbsituasjonen i sin heilskap, utan å avsløre noko av den indre, tidsmessige oppbygginga (perfektivt aspekt), her: ei avslutta handling i fortida (preterisk bruk), og relatere den til det føregåande, her: som ei utfyllande detalj eller forklaring.: (Og så spurde Jakob) og sa:

(haggida) נגד Hiphil: "å få til å komme fram for = kunngjere, fortelje om" 370x vb. Hiph. imv. 2msg. Når det ikkje er ein vokal mellom bokstaven נ (non) og neste bokstav, pleier נ å assimilere seg til (= bli lik) bokstaven etterpå. Imperativ blir brukt her om ei bøn.: Fortel (då namnet ditt)!

(na) I נָא "så, då" 404x partikkel som uttrykkjer at ei viljesutsegn står i ei logisk samanheng (følge, ev. årsak) med det føregåande, det følgande eller samanhengen generelt. Det har også blitt forstått som ein måte å gjere ei viljesutsegn mildare på ("ver så snill" / "kjære deg") eller ein stadfestande partikkel ("sanneleg"). Fungerer som setningsadverbial. Vanskeleg å omsetje. Første bokstaven er fordobla på grunn av eit nært samband med det føregåande ordet (eufonisk fordobling, BG § 12.d).: (Fortel) då (namnet ditt)!

(sjemecha) I שֵׁם "namn, ry, minne(smerke)" 864x subst. m. sg. cstr. bnd. -|- pronomensuffiks i 2msg. Substantivet står i constructus og er bunde fordi det har eit pronomensuffiks etter seg (BG §§ 35 & 46.a). Suffikset fungerer som substantivisk attributt til nomenet her og har bestemmande genitivfunksjon fordi det identifiserer hovudordet/kjernen שֵׁם "namn" gjennom eit eksklusivt forhold til "deg". Heile frasen fungerer som objekt fordi han viser til det som blir ramma, tilverka eller sansa i verbsituasjonen.: (Fortel då) namnet ditt!

(vajjåmer) וְ "og, men, for, eller, så, ..." 50270x partikkel -|- I אמר "å seie, tenkje, vilje, love, forsikre, råde, befale" 5307x vb. Qal Imperfektum consecutivum 3msg. Dette og nokre andre verb med א (alef) som første radikal får vokalen chålem etter første radikal i Qal imperfektum (og cons.). Imperfektum consecutivum blir brukt for å framstille verbsituasjonen i sin heilskap, utan å avsløre noko av den indre, tidsmessige oppbygginga (perfektivt aspekt), her: ei avslutta handling i fortida (preterisk bruk), og relatere den til det føregåande, her: som ei følgje i tid.: Då sa han:

(lamma) לְ "til, for, når det gjeld, ..." 20062x prep. -|- מָה "kva?" 658x spørjepronomen. Preposisjonen relaterer resten av setninga til utfyllinga מָה "kva?" som eit formål. Heile preposisjonsfrasen fungerer som eit adverbial.: Til kva for formål = For kva = Kvifor (i all verda spør du etter namnet mitt)?

(ze) זֶה "denne, dette, her, der; זֶה ... וְזֶה: ein ... og ein annan" 1178x påpeikande pronomen om det nære i tid el. rom m. sg. Blir brukt her adverbialt for å forsterke spørsmålet. Første bokstaven er fordobla på grunn av eit nært samband med det føregåande ordet (eufonisk fordobling, BG § 12.d).: (Kvifor) i all verda (spør du etter namnet mitt)?

(tisj'al) שׁאל "å be om, spørje" 171x vb. Qal impf. 2msg. Imperfektum blir brukt her for å knyte verbsituasjonen til subjektets vilje.: (Kvifor i all verda) vil du spørje (etter namnet mitt)?

(lisjmi) לְ "til, for, når det gjeld, ..." 20062x prep. -|- I שֵׁם "namn, ry, minne(smerke)" 864x subst. m. sg. cstr. bnd. -|- pronomensuffiks i 1sg. Preposisjonen relaterer det føregåande verbet til utfyllinga, nomenfrasen som resten av ordet utgjer, som resultat. Heile preposisjonsfrasen fungerer som objekt fordi han viser til det som blir ramma, tilverka eller sansa i verbsituasjonen. Substantivet fungerer som kjerne (hovudord) i nomenfrasen som utgjer utfyllinga for preposisjonen og står i constructus og er bunde fordi det har eit pronomensuffiks etter seg (BG §§ 35 & 46.a). Suffikset fungerer som substantivisk attributt til nomenet her og har bestemmande genitivfunksjon fordi det identifiserer hovudordet/kjernen שֵׁם "namn" gjennom eit eksklusivt forhold til "meg".: (Kvifor i all verda vil du spørje) etter namnet mitt?

(vajvarech) II ברך Piel: "å velsigne, å gjere livskraftig og framgangsrik" 327x vb. Pi. impf. consecutivum 3msg. Verbet manglar fordobling (dagesj forte) i andre radikal fordi bokstaven ר (resj) ikkje blir fordobla. Den føregåande vokalen har blitt forlengt som "erstatning". Imperfektum consecutivum blir brukt for å framstille verbsituasjonen i sin heilskap, utan å avsløre noko av den indre, tidsmessige oppbygginga (perfektivt aspekt), her: ei avslutta handling i fortida (preterisk bruk); og for å relatere verbsituasjonen til det føregåande, her: ei følgje i tid.: Og så velsigna han (han der).

(åtå) I אֵת [ikkje noko tilsvarande på norsk] 11134x objektsmerke -|- pronomensuffiks i 3msg. Objektsmerket står vanlegvis framfor det som blir ramma, tilverka eller sansa i verbsituasjonen (dette er som regel objektet), men vanlegvis berre viss det er bunde. Denne gongen er det suffikset ("han").: (Og så velsigna han) han (der).

(sjåm/sjam) שָׁם "der" 834x adverb. Fungerer som adverbial.: (Og så velsigna han) han (der).